شرح : چون منافقانِ اصحاب در زمان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و بعد از او ، حديث‌هاى دروغِ موافق مطلب‌هاى ناحق خود بر او بستند - چنانچه مىآيد به تفصيل در حديث اوّل « بَابُ اخْتِلَافِ الْحَدِيثِ » - امير المؤمنين عليه السلام اين سفارش كرده ، شيعهء خود را . حُدِّثْتُم به صيغهء مجهول و معلومِ باب تفعيل مىتواند بود ؛ و اوّل ، موافق‌تر است با حَدَّثَكُمْ و با آنچه مىآيد در حديث دوازدهمِ اين باب . يعنى : گفت امير المؤمنين عليه السلام كه : چون خبر داده شويد به حديثى از رسول ، پس نسبت دهيد آن را سوى كسى كه خبر داده شما را ؛ به اين معنى كه در وقتِ روايت آن براى ديگران ، گوييد كه : از فلان شنيدم كه گفت كه رسول ، چنين گفته ؛ چه اگر ظاهر شود كه حديث ، موافق واقع است ، براى شما فايدهء آن خواهد بود و اگر ظاهر شود كه دروغ است ، مثل اين كه مخالف محكمات قرآن باشد ، پس ضرر آن بر او خواهد بود ، نه بر شما . [ حديث ] هشتم اصل : [ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْمَدَنِيِّ ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ ، عَنْ حُسَيْنٍ الْأَحْمَسِيِّ ] عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، قَالَ : « الْقَلْبُ يَتَّكِلُ عَلَى الْكِتَابَةِ » . شرح : روايت است از امام جعفر صادق عليه السلام گفت كه : دل آدمى اعتماد مىكند بر نوشته . مراد ، اين است كه هر چه شنويد از حديث ، نويسيد تا در آن شكّى نكنيد . [ حديث ] نهم اصل : [ الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْوَشَّاءِ ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، قَالَ : ] سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام يَقُولُ : « اكْتُبُوا ، فَإِنَّكُمْ لَاتَحْفَظُونَ حَتّى تَكْتُبُوا » . شرح : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام مىگفت كه : نويسيد حديث را ؛ چه شما نمىتوانيد كه نگاه داريد حديث را ، مگر وقتى كه نويسيد .